miszmasz

Kiedyś lubiłam zimę (najbardziej tą w górach)… gdy zostałam mamą to się zmieniło. Teraz naprawdę mam dość i muszę przetrwać „byle do wiosny”. Myślę, że gdy Hanka będzie większa to na nowo odkryję uroki zimy, ale jeszcze nie teraz. Zima

Męczy mnie ubieranie dziecka i siebie i to, że Hanka w tej grubej warstwie ubrań nie chce chodzić. Męczy mnie siedzenie w domu, bo smog, bo zimno… Muszę też bardziej uważać na jej zdrowie, a wszelkie zabiegi pielęgnacyjne na zewnątrz wymagają ściągania rękawiczek (a mam straszne problemy z rękami zimą).

Nawet chata zimą trochę mnie męczy, a może nie sama chata… ale bycie mamą zimą w chacie. Hanka nie chce chodzić po śniegu, więc spacery nie wyglądają jak latem. O godzinie 20 oczy mi się kleją i wspominam nasze wariacje na przełęczy o tej porze latem.

Zima jest piękna, ale trudna. Każda mama wie o czym mówię.

Jest pięknie!
Najpiękniejsze barwy zimy – niebieski i biały, bez miejskiej szarości

Sposób na zimę!

Mam kilka sposobów, żeby przetrwać do wiosny.

Jeszcze nie wypracowałam sposobów na zimę w chacie, bo raczej tam nie bywa o tej porze roku z Hanką.  Wszystko przede mną!

Gotuję (to zawsze), piekę ciasta (zimą jakoś więcej, bo chandra, bo jest czas) i opowiadam o tym Hance! Staram się, żeby i ona się nie nudziła. Więcej też się z nią bawię. Czasem tańczymy, a czasem rysujemy.

Wymyślam też nowe rzeczy – moim przebojem zimy 2016/2017 są musujące kule do kąpieli i pomadki do ust.

Uskuteczniamy zimowe wyjścia, gdy tylko pozwala na to pogoda :).

W drodze do Jolinkowa 28.01.2017

Udało nam się nawet wyrwać w dwójkę na Mogielicę. Hanka w tym czasie dobrze bawiła się u dziadków.

Mogielica we dwoje 🙂 29.01.2017

Jest jeszcze jeden niezawodny sposób na zimę dla kobiety – iść do fryzjera 🙂 Efekty w środę.

 

chatkowe SPA

Moje ostatnie kosmetyczne odkrycie to kule musujące do kąpieli, nie tylko kule – wszystko zależy od formy. Przygotowuje się na kolejne warsztaty, więc opiszę musujące cuda  na blogu. Może Was zmotywuję, ale niekoniecznie. Obiecuję za to, że będzie taki wyjazd do chaty, na którym będziemy robić naturalne kosmetyki, które najlepiej właśnie wychodzą w grupie. Ciężko się za to zabrać samemu, chociaż jak złapię się zajawkę to można robić i robić.

MUSUJĄCE KULE

Co nam będzie potrzebne:

  • soda oczyszczona – o właściwościach sody nie będę pisać, bo to temat na osobny wpis i napisano już o tym bardzo dużo – soda jako peeling, pasta do zębów, antyperspirant, do kąpieli, jako mydło do rąk… i do naszych kulek, którym doda właściwości myjące, łagodzące, zmiękczy i wygładzi skórę.
  • kwasek cytrynowy – znamy go z kuchni i mało kto wie, że można go użyć w kosmetyce np. jako peeling (jest bardzo skuteczny, ale ostry – sprawdziłam na sobie – skóra piecze i trzeba uważać na oczy, ale potem skóra jest gładka i jasna) i do kulek, bo w połączaniu z sodą musuje 🙂 ma też właściwości bakteriobójcze.
  • mleko w proszku – podobno Kleopatra kąpała się w mleku, więc czemu my miałybyśmy tego nie robić?
  • skrobia ziemniaczana – dodajemy ją do kulek, bo dzięki niej kulki chociaż trochę unoszą się w wodzie. Ma też swoje zastosowanie w kosmetyce – podobno jako puder z cynamonem (rzadko używam pudru, więc nie sprawdzałam tego zastosowania, ale spróbuje) i działa nawilżająco na włosy.
  • olej kokosowym (można też dodać oliwę z oliwek, masło shea, inne oleje) – nawilża, odżywia i jest elementem płynnym, który spaja suche składniki
  • zapach: olejek eteryczny
  • kolor: może być barwnik spożywczy, ale ja mam lepszy pomysł i używam buraka w proszku (różowe kule) i młodego jęczmienia (zielone kule), można jeszcze dać przyprawę do piernika, kakao, kurkumę (pamiętajmy, że woda w kąpieli zafarbuje się nam na dany kolor i wanna niestety też)
  • ew. dodatki: suszone zioła – możemy się kąpać w lawendzie, nagietku, ja dodaje też czasami pyłek kwiatowy
  • możemy też dodać miód, sole np. himalajską – ogranicza nas jedynie wyobraźnia

Ponad to:

  • miska do mieszania składników
  • rękawiczki (kwasek cytrynowy może spowodować pieczenia przy popękanej skórze, ranach), bo miesza i lepi się najlepiej rękami
  • formy do kulek lub inne (ja używam sylikonowych lub takich plastikowych kulek do decoupage), można też lepić kształty w rękach

Do dzieła!

Po prosty wszystko mieszamy 🙂

Dobrze, pośpieszyłam się…

soda oczyszczona 2:1 kwasek cytrynowy i to jest najważniejsze… bo wszystko inne dodaję na oko i najczęściej to jest: szklanka sody, pół szklanki kwasku, 2 łyżki skrobi, 2 łyżki mleka w proszku, burak czy inny barwnik i olejek zapachowy dodajemy tak jak nam pasuje, czyli jaką intensywność koloru i zapachu chcemy uzyskać. Mieszam sypkie składniki i dodaję oleju kokosowego tyle, aby uzyskać konsystencje mokrego piasku. Sypkie dodatki dodaję na końcu i to najczęściej bezpośrednio do formy, żeby było je ładnie widać. Ugniatam masę w formach i czekam aż stwardnieje (zimą można na chwilę dać na balkon, latem do lodówki). Wyciągam kule i pakuję w folię spożywczą (mało ekologicznie, może przerzucę się na papierowe torebki).

Taką kulę lub inny kształt wrzucam Hani do kąpieli i naprawdę wolę to od różnych płynów dla dzieci (tak chętnie ostatnio reklamowanych na mamowych blogach – Nivea rzucił mamom nowe gratisy), bo mam pewność w czym moje dziecko się kąpię. Sama też czasem próbuje się zrelaksować w naszej małej wannie z musującą kulą. Skóra po takiej kąpieli nie potrzebuje już żadnego balsamu :).

Jeszcze jeden plus takiej robionej kuli to cena. Sprawdzicie sobie ceny gotowych kul do kąpieli na internecie. Za te kilkanaście złotych, które muszę dać za jeden gotowy produkt, w domu zrobię sobie naście takich kulek i ile mam przy tym radości i wiem co ładuję do swojej kuli.

kula z lawendą, barwiona burakiem
kula z pyłkiem kwiatowym, barwiona młodym jęczmieniem
domowa produkcja kul i kwiatów, motyli – wszystko zależy od formy, którą wybierzemy

Namawiam do domowej produkcji kul – super zajęcie na długie, zimowe wieczory!

 

 

 

chatkowe SPA

Ostatnio bardzo się zajawiłam na robienie swoich kosmetyków, a jeszcze bardziej na robienie tego razem z kimś 🙂 – czasem mam okazję poprowadzić różne warsztaty. Postanowiłam czasem z Wami się podzielić tym co robię (ma to też cel promocyjny i ułatwiający, bo zawsze mogę uczestników takich warsztatów odesłać na bloga). Mydełka glicerynowe są najprostsze, a ich robienie daje dużo radości i już w środę będziemy się bawić i eksperymentować z nimi. Dzięki takiemu wpisowi sama mogę sobie usystematyzować wiedzę.  Wpis będzie więc dla mnie :), a może trafią na niego mydełkowi eksperci i zwrócą mi na coś uwagę. Zapraszam!

MYDEŁKA GLICERYNOWE

PODSTAWA: baza glicerynowa (ja kupuje w różnych sklepach internetowych, ale chyba najbardziej lubię tą z Ecoflores – mają też bogaty asortyment dodatków)

DODATKI: ogranicza nas jedynie wyobraźnia i baza, która przy za dużej ilości dodatków mogłaby zmienić teksturę i konsystencję. Polecamy dodawać do 5% składników (jeśli nie zależy nam na twardości mydła można zwiększyć tą ilość do 10%)

GLICERYNA – bezbarwna, oleista ciecz o słodkawym zapachu, jej głównym źródłem są tłuszcze pochodzenia roślinnego. Jest higroskopijna, czyli posiada zdolność wiązania i zatrzymywania wody. Ma właściwości nawilżające, natłuszczające i zmiękczające. Stosuje się ją w kosmetyce, przemyśle spożywczym (np. do słodzenia syropów na kaszel czy likierów), medycynie i w przemyśle technicznym.

PRZEPIS NA MYDŁO GLICERYNOWE

Potrzebne nam będzie:

– baza glicerynowa

– dodatki odżywcze: olejki roślinne (np. avocado, olej kokosowy, oliwa z oliwek) masła roślinne (np. shea, kakaowe), miód, wyciągi ziołowe, witaminy (np. E)

– dodatki peelingujące: kawa, peeling z czarnuszki, nasion, glinki, płatki owsiane, mak, wiórki kokosowe

– zapach: olejki eteryczne

– kolor: barwniki spożywcze, przyprawy np. kurkuma, kakao, sproszkowany burak, młody jęczmień

– inne: suszone zioła np. lawenda, mięta, nagietek, tymianek, w takim mydle można też zatopić ziarna kawy, plasterek cytryny (zachęcamy do eksperymentów i zabawy)

– alkohol wysokoprocentowy do spryskania mydła

– formy do mydeł (najlepsze są sylikonowe)

Ponad to:

– ostry nóż do pokrojenia bazy, deska

– garnek do roztopienie bazy (lub garnek i miseczka do kąpieli wodnej)

– drewniany patyczek do mieszkania składników

i do dzieła!

1. Pokrojoną na małe kawałki bazę glicerynową topimy:

– w mikrofali

– w kąpieli wodnej

2. Do forem wsypujemy stałe składniki naszego mydła.

3. Zalewamy suche składniki bazą glicerynową (wcześniej można do bazy dodać składniki ciekłe, ale ja lubię robić różne mydełka naraz, dlatego robię to po wlaniu bazy do foremek).

4. Dodajemy substancje ciekłe – olejki, barwnik.

5. Mieszamy i czekamy aż mydło nam stwardnieje.

6. Wyciągamy mydełko z formy i cieszymy się swoim kosmetycznym wyrobem :).

Moje mydła – gwiazdowe prezenty, czyli kakao i piernik 🙂

ludzie

Miało być o pechowej 13, ale zaczynając pisać wróciłam do czasów 10 lat temu…

Dziś piątek – 13 stycznia 2016, więc skorzystam z okazji i złożę Anecie życzenia z okazji okrągłych urodzin: Aneta, życzę Ci abyś każdego dnia swojego życia czułą, że to co robisz jest tym do czego zostałaś stworzona, abyś była szczęśliwa, a powodem tego szczęścia było po prostu życie! Czy Ty wiesz, że poznałyśmy się już ponad 10 lat temu?

Właśnie przeglądam nasze zdjęcia i dużo tego było… już zapomniałam ile razem przeżyłyśmy. Wspólne wspominania pokrył kurz dnia codziennego, w którym każda ma swoje życie, swoje sprawy i teraz widujemy się kilka razy w roku. Mam kilka takich bliskich koleżanek, z którymi łączy mnie wspólna przeszłość i kilka rozmów i chwil w teraźniejszości. Te osoby zawsze są w moim sercu i wiem, że żadna z nich nie zdziwi się jak zadzwonię po miesiącach nieodzywania.

Z Anetą, która ma dziś urodziny – terenówki, 1 rok studiów, 06.2007 r. – Karkonosze
Beskid Żywicki – wyjazd sylwestrowy do Zawoi, chyba 2006/2007
Moje 21 urodziny, Klub Kulturalny
Z Judytą, Krynica Zdrój – 2007

To było 10 lat temu… i teraz rzeczywiście mi się udzieliło i poczułam, że 30 lat to nie żarty. Podobno jesteśmy dorosłe, a ja wciąż czuje się taka sama – młoda, pełna energii.

Wpis miał być dziś o czymś innym, musiałam nawet zmienić tytuł. Przez to oglądanie zdjęć zrobiło mi się na sercu ciepło i trochę smutno, tęskno. Studia to przedłużenie dzieciństwa, podczas którego możesz już robić to co dorośli – sam decydujesz o sobie, możesz sobie legalnie zarobić na swoje przyjemności, jechać gdzie chcesz, a jednak jeszcze nie musisz sam się utrzymywać, płacić rachunków (nie w każdym przypadku, ale piszę o sobie) i nie musisz jeszcze wiedzieć kim będziesz. Możesz być jeszcze nieodpowiedzialnym, popełniać błędy młodości i bawić się bezkarnie.

Co się stało, że z tego wyrosłam? Że już nie jadę gdzie chce, nie imprezuje do nocy, baaa nawet wyjście na piwo zdarza mi się raz na pół roku. To nie koniec studiów, to nie dorosłe życie, to bycie matką zmieniło mój sposób spędzania wolnego czasu i całego życia. A jak zmieniło? To nie na dziś, bo dziś jestem myślami na studiach :).

 

chata, ludzie

Zapowiada się piękny weekend i cudowny Sylwester – pomyślałam rano w piątek. Z oczywistym opóźnieniem opuściliśmy Kraków i pojechaliśmy moją ulubioną trasą przez Mszanę, Lubomierz w stronę Pałoszówki na sylwestra. Do góry podejście okazało się najłatwiejsze w tym roku – może to dlatego, że w Krakowie ciężko się oddycha, a tu można zaczerpnąć powietrza pełną piersią. Mimo świątecznego rozleniwienia podejście było bardzo miłe (widziałam, że kiedyś to poczuje).

Rozgrzaliśmy chatę i czekaliśmy… wieczorem przeszedł Tomek z Weroniką, a w nocy przyjechała reszta i zakupy (które cały czas były na dole, na szczęście od śmierci głodowej uratował nas makaron, który był w chacie).

Taka rozgrzana i przytulna chata czeka na strudzonych wędrowców, którzy przyjechali aż z Gdańska
Taka rozgrzana i przytulna chata czeka na strudzonych wędrowców, którzy przyjechali aż z Gdańska…
noc-na-przeleczy
noc z 30 na 31 grudnia… taki widok przywitał gości po wyjściu z auta
Rozgwieżdżone niebo nad chatą
Rozgwieżdżone niebo nad chatą
Sobota minęła bardzo ciekawie…

Uwielbiam przebywać w towarzystwie, które coś robi, jest aktywne. Zamiast zacząć imprezę sylwestrową o 10 rano poszliśmy na spacer na Makowicę po księdza, który co roku 31 grudnia po kolędzie odwiedza Makowicę i Kretówki. Po czym wszyscy w salonie przyjęliśmy księdza i razem pokolędowaliśmy. To była najmilsza kolęda w moim życiu: śpiew, ogień w kominie, promienia słońca, kot w oknie i bardzo wesoły ksiądz – proboszcz z Rytra.

Dzień bez wyjścia na przełęcz to dzień stracony.
Dzień bez wyjścia na przełęcz to dzień stracony.
Wracamy z Makowicy
Wracamy z Makowicy.

Po kolędzie przeszedł czas na grę terenową, dekorowanie chaty i przygotowania do imprezy sylwestrowej. Wieczór zaczęliśmy od emocjonującej loterii sylwestrowej, a niektórzy skończyli go rosłem o 6 rano w Nowy Rok. 2016 rok pożegnaliśmy na przełęczy śpiewając Te Deum i zrobiło się  bardzo uroczyście. Cieszę się, że wysławiając Boga mogłam pożegnać ten wspaniały rok i przywitać 2017 z nadzieją na jeszcze lepsze i piękniejsze niespodzianki od Niego i ludzi nas otaczających.

Ja i Tomasz przy ognisku.
Ja i Tomasz przy ognisku.
Najjaśniejsza noc na przełęczy, 00.00 - 1.01.2017
Najjaśniejsza noc na przełęczy, 00.00 – 1.01.2017

Nowy Rok zaczął się piękną niedzielą, dojadaniem resztek z imprezy, spacerem przez las do samochodu i dla nas powrotem do miasta. Szkoda było wracać, ale wiem, że jeszcze przed nami dużo takich dobrych chwil. Dziękuję wszystkim za wspaniały czas! Życzę Wam, aby Nowy Rok przyniósł realizację marzeń, pomysły na nowe marzenia i miłość, bo ona nakręca nas do życia i daje siłę, by wierzyć i zdobywać wyznaczone szczyty – cele.

Więcej zdjęć znajdziecie na FB.

 

 

chata, dziecko w chacie, ludzie, miłość

2016 rok to pierwszy nasz rok, w którym mogliśmy z Tomkiem odetchnąć…

2014…

przeszedł nam na ciąży i wyobrażaniach o wspaniałej przygodzie jaką jest bycie rodzicem, a we wrześniu przyniósł rozczarowanie sobą, szybką zmianę planów i myślenia, chwilę na otrzęsienie się, naukę nowych, dziwnych rzeczy (np. jak zakładać sondę pokarmową) i … uff było bardzo ciężko – 2 miesiące w szpitalu, 2 miesiące sami w domu z pustym łóżeczkiem, a potem trudny początek.

hania-w-szpitalu
Zamiast piękniej noworodkowej sesji zdjęciowej mamy mnóstwo zdjęć ze szpitala. Lubię na nie patrzeć, przypominają mi jaką drogę przeszliśmy i gdzie jesteśmy teraz.
hania
Ostatnie dni w szpitalu, przygotowujemy się do wyjścia i wejścia w prawdziwe życie.

2015…

dalej się ogarniamy, wypracowujemy rytuały i czekamy…  nie poddajemy się, jedziemy na wymarzone wakacje (taki mały kryzys i kreatywne rozwiązanie) i szukamy domu, bo marzenia trzeba realizować mimo wszystko… 31.12.2015 zostajemy właścicielami Pałoszówki i rozpoczynamy przygodę w 2016!

Hania - pierwsze kroki po drzewach, Puszcza Niepołomicka
Hania – pierwsze kroki po drzewach, Puszcza Niepołomicka
Hania w Bieszczadzkiej Kolejce Leśnej, sierpień 2015 - wakacje w Chacie nad Wisłokiem
Hania w Bieszczadzkiej Kolejce Leśnej, sierpień 2015 – wakacje w Chacie nad Wisłokiem

2016 – SPEŁNIONY ROK 🙂

HANKA

Zacznę od Hanki. Jeszcze nie wyszliśmy ze wszystkich problemów. Cieszymy się, bo Hanka chodzi, wędruje po górach:), wspina się na łóżko, stołek i tatę, rysuje (a jak pięknie trzyma kredkę!), bawi się tematycznie i zaczęła mówić (a przy jej problemach wydawało się to niemożliwe)!  Jak na swoje 27 miesięcy jest bardzo kontaktowa, mądra, fajna i wiem, że każdy rodzic tak myśli o swoim dziecku. U mnie jednak to wygląda trochę inaczej, bo startowaliśmy z kompletną niewiedzą, a nawet z zapewnieniami lekarzy i pielęgniarek, że może być źle…  W tym roku już wiemy, że jest i będzie dobrze. Wyszło na nasze, bo zawsze wierzyliśmy w naszą córeczkę!

Hania nad polskim morzem, Wicie, czerwiec 2016
Hania nad polskim morzem, Wicie, czerwiec 2016
Hania taaak wysoko, koło widokowe w Gdańsku
Hania taaak wysoko, koło widokowe w Gdańsku
Haneczka, ostatni w ty roku wyjazd do chaty z Hanką, 28-30.10.2016
Haneczka, ostatni w ty roku wyjazd do chaty z Hanką, 28-30.10.2016

MY

U nas do przodu… jak każde małżeństwo mieliśmy trochę dołków i pierwszą awanturę o woreczki śniadaniowe (tak, to zwykle chodzi o pierdoły). Był też kryzys i było wybaczenie. Nad miłością trzeba pracować każdego dnia. Miłość jest jak ogień. Gdy dokładamy świeci pięknym, ciepłym płomieniem. Gaśnie, gdy zaniedbujemy nasze ognisko, a czasem sami chluśniemy w nie wodą… Teraz jesteśmy na etapie dokładania do ognia i grzania w końcu mamy zimę :).

My "na salonach" :)
My „na salonach” 🙂

PAŁOSZÓWKA

Zacznę od „niepowodzeń”…. a może to nie są niepowodzenia, tylko realia. Myślałam, że więcej zrobię i więcej się dowiem, że bardziej wykorzystam ten czas w chacie na naukę o lesie, przyrodzie, ziołach, … Chciałam wysprzątać stodołę, a dalej nie wiem co tam jest. Miałam ochotę na wybudowanie czegoś, zrobienia ławek z drewna, huśtawki, a udało mi się jedynie zrobić krąg ogniskowy, który niestety zarósł chwastami po dłuższym nieużywaniu. Czasem kładę się spać z przekonaniem, że mnie to przerasta i życia mi nie starczy na robienie w chacie, przy chacie, w lesie, w ogrodzie i na życie – spacerowanie, spotykanie ludzi, zabawy z Hanką i picie herbaty z mężem. Chciałabym robić wszystko – ogarniać chałupę, podróżować, rozmawiać, robić przetwory, mydła, swoje kosmetyki, wychowywać dziecko, być piękną i zadbaną żoną. Za dużo… i naglę staję i nie robię nic, bo nie wiem od czego zacząć

Wspaniałości

Za to jestem coraz bardziej zakochana, oczarowana Kretówkami. Po roku mogę z czystym sercem powiedzieć, że lepsze miejsce nie mogło się nam trafić… (może z normalnym dojazdem, ale koniec z narzekaniem).

Odkryliśmy, że z naszej chaty można robić różnej długości pętle spacerowo-wędrówkowe: mała pętla Hanki, chata (droga przez las) – Cyrla – chata (powrót szlakiem), chata – Makowica (przysiółek) – Makowica (szczyt) – Cyrla – chata, chata – taras widokowy w Woli Kroguleckiej – chata (nie opisuje trasy, bo jest długa, na cały dzień), chata (droga przez Makowice) – zamek w Rytrze – chata (czerwony szlak) i mamy jeszcze trasy, które wymagają zejścia do doliny Popradu – na razie nie sprawdzone, bo tłumaczymy się Hanką, a tak na prawdę nie chce nam się tyle schodzić… wchodzić znaczy się:P.

Tomek i Hania spacerują po tarasie widokowym, wakacje 2016
Tomek i Hania spacerują po tarasie widokowym, wakacje 2016

Mamy też jeden ulubiony widok z przełęczy, który ciągle się zmienia i bez przerwy nas zachwyca. Moje chatowe powiedzenie „dzień przez przełęczy to dzień stracony”.

Nasza przełęcz - widok z tarasu w Woli Kroguleckiej
Nasza przełęcz – widok z tarasu w Woli Kroguleckiej
Haneczka, zachód słońca i nasz ulubiony widok
Haneczka, zachód słońca i nasz ulubiony widok
Ludzie, ludzie…

Pałoszówka to rodzina, przyjaciele, znajomi, przypadkowo spotkane na przełęczy osoby i wszyscy, którzy nas jeszcze odwiedzą. Zadziwiło mnie jak to pięknie się zaczęło od pierwszej grupy i od Mszy Św., od odwiedzin przyjaciół. To cały czas trwa… i kończymy ten rok sylwestrem w chacie.

Z rodziną Pana Józefa, czyli z tymi, którzy to miejsce stworzyli.
Z rodziną Pana Józefa, czyli z tymi, którzy to miejsce stworzyli.
dsc03660
Z Kasią i Marciem. Czekam na dłuższy Wasz pobyt 🙂
Haneczka i Wojtuś :)
Haneczka i Wojtuś 🙂

Dziękuję wszystkim, którzy w tym roku z nami byli w chacie i tu na blogu! Zapraszam w 2017! Jestem pewna, że będzie jeszcze pięknej (w końcu dostałam parę cudownych prezentów do chaty, które zamierzam tam wywieźć i dodać chałupie blasku)!

Życzę Wam, abyście marzyli nie tylko w 2017 roku, ale całe życie… i na koniec dedykuje Wam mój ulubiony cytat o marzeniach Wojciecha Cejrowskiego:

„Mam całe stosy marzeń (…) To jest kwestia statystyki – jak Pan ma jedno marzenie, to jest spora szansa, że się nie spełni, ale jak Pan ma ich tysiące, to co chwila spełnia się któreś z nich. Właśnie na tej zasadzie mi się wciąż udaje realizować marzenia – stosuję teorię wielkich liczb i odrobinę wiedzy na temat statystyki.”

chatkowe SPA, miszmasz

Grudzień pachnie pomarańczami… i klejem. Zimowa aura za oknem, szybko kończący się dzień sprzyja pracom ręcznym:). Ostatnio panuje też moda na samodzielnie wykonane prezenty. Żyjemy w czasach gdzie ludzie wszystko mają i bardzo ciężko z trafionym podarunkiem. Jesteśmy już trochę znudzeni tą wielką ilością posiadanych rzeczy i dochodzimy do kolejnej topowej sprawy – wyrzucanie i ograniczanie się (ale to na osobnego posta kiedyś… chociaż w grudniu przy okazji porządków świątecznych staram się jak najwięcej rzeczy wyrzucić). Dając komuś prezent, który wykonaliśmy sami, dajemy też czas i myśli, które towarzyszyły nam w procesie twórczym. Sama zabawa, wymyślanie, wycinanie, klejenie jest okazją do oderwania się od dnia codziennego. Ja osobiście bardzo, bardzo przy tym odpoczywam.

W tym roku dzięki Madzi na warsztatach (zdjęcia) w Strefie Rodzica w Klubie Kultury Mydlnki zrobiłam kartki świąteczne (tym razem trochę mało, bo w tamtym roku z Kasią zrobiłyśmy ich bardzo dużo i powysyłałyśmy po szkołach od Lackowej). Najbardziej jestem zadowolona nie z samych kartek, ale z czasu, który spędziłam w miłym towarzystwie i mogłam się trochę artystycznie wyżyć.

kartki

Prezenty

We wtorek będziemy mogły w tej samej grupie robić moje ulubione mydełka i peelingi na prezenty:), które będą wyglądały tak:

prezent

a w środku mydło w wersji dla mniej doświadczonych 🙂 bo tym razem postanowiłam wykorzystać rzeczywiście tylko to co mam w domu, czyli zwykłe szare mydło, oliwę z oliwek, lawendę (napar + susz), płatki owsiane, masło Shea, zielony barwnik spożywczy (te dwa ostanie składniki nie zawsze są w domu i można je pominąć). Okazuje się, że można zrobić fajne mydełko naprawdę tylko z tego co mamy w kuchni (można dodać cynamon, kakao, miód) i robi się to bardzo prosto w czterech krokach:

  • ścieramy na tarce mydło (na grubych oczkach)
  • w kąpieli wodnej rozpuszczamy mydło z wodą (ja dodałam napar z lawendy)
  • dodajemy do mydła co tylko chcemy (w granicach rozsądku oczywiście), uwaga jest jedna musimy dodać składniki w trakcie kąpieli wodnej – ta wersja mydła bardzo szybko twardnieje (z bazą glicerynową jest inaczej)
  • wlewamy mydło do foremek (ja nasmarowałam je wcześniej oliwą z oliwek) i czekamy, aż będziemy mieć to:

mydełka

W Internecie znajdziecie mnóstwo opisów jak robić mydła, więc nie będę się rozpisywać. Chciałam Wam tylko pokazać, że może to być bardzo proste i daje dużo radości. Takie wzbogacone mydło też na pewno będzie lepsze niż takie pachnące, różowe i sklepowe.

Zamiast stać w kolejkach, przepychać się między półkami sklepowymi wolę stać przy garze i topić mydło, wycinać gwiazdy, a ewentualne niezbędne prezentowe zakupy robić przez Internet. Ja w sumie nie wiem jak wygląda ten zakupowy, przedświąteczny szał, bo wolę w tym czasie nie wchodzić do galerii handlowych.

Póki co, jest 15 grudnia i czekam na ubieranie choinki z Hanką… bo u mnie zawsze robi się to 24 grudnia. Mam nadzieje, że w przyszłym roku same zrobimy ozdoby świąteczne.

dziecko w chacie

Czasem wielkie rzeczy tak na prawdę są małe. Wielkie zakochanie okazuje się chwilową ułudą, cierpienie nastolatki z powodu nieodwzajemnianej miłości po latach ma bardzo małą wartość. Małe rzeczy okazują się wielkie. Uśmiech, kwiat, kawa rano i umyte naczynia gwarantują związek na całe życie. Nieistotna decyzja o wyjściu z domu sprawia, że odkrywasz miłość.

My od kilku dni cieszymy się z pozornie zwyczajnego zdarzenia. Dla każdego rodzica jest to oczywiste i tylko czeka, żeby zapisać w kalendarzu pierwsze słowa swojego dziecka. My nie wiedzieliśmy czy to nastąpi, ale już właściwie jesteśmy pewni. Przyjdzie pierwsze słowo, bo pojawiły się pierwsze dźwięki, piski, sylaby. Późno, ale mogło nie być tego wcale. Smuci mnie czasem jak rodzice nie doceniają tego co mają. Hanka mnie nauczyła cieszyć się z małych kroczków. Nie widziałam, że przyjdzie dzień kiedy głowa mnie będzie boleć z powodu jej krzyków i dziękuję Bogu za ten ból. Dziękuję za każdy dźwięk. To taka mała rzecz, która znaczy dla mnie bardzo wiele. Może jednak Hanka będzie przewodnikiem, piosenkarką, a może na razie zatrzymam się na tym, że powie do mnie mamo 🙂

Byliśmy wczoraj z Hanką na rynku w Krakowie i popatrzyliśmy na to zatłoczone miejsce innymi oczami, jej oczami. Koń, obok którego przechodziliśmy tyle razy i już go nie widzimy, dla Hanki jest niesamowitym stworzeniem, dla którego warto uciec od rodziców i nawet ciastko nie pomogło, gdy trzeba było już iść. Męczące nas tłumy ludzi na Targach Bożonarodzeniowych dla niej są barwną i interesującą mieszanką nowości. A światełka na choince… szkoda, że nie widzieliście otwartej ze zdziwienia buzi. Dziecko uczy jak cieszyć się z małych rzeczy. Życzę naszej córce, żeby z tego nie wyrastała.

Hania na Targach BożonarodzeniowychWam i sobie życzę, abyśmy umieli cieszyć się każdym dniem, a szczególnie tymi szarymi, zimowymi. Płomienie słońca najdelikatniej czuje się właśnie teraz, ciepłe skarpety najmilsze są w grudniu, a herbata najlepiej smakuje dziś!

 

chata

Uwaga! Jednak będzie SYLWESTER W CHACIE!

Rok temu nie wiedziałam, że będziemy mieli Pałoszówkę. Nie wiedziałam, że kolejny rok będziemy witać już w swojej chacie…. Pamiętam wieczór 31 grudnia 2014, podczas którego przy winie, każde na swoim komputerze szukaliśmy tego wymarzonego miejsca, rok później 31 grudnia 2015 kupiliśmy chatę :), a teraz 31 grudnia 2016 będziemy bawić się na sylwestrze w swoim bukowym domu. To właściwie pierwsze urodziny Pałoszówki 🙂 .

Jest mi bardzo miło, bo rok 2017 będzie z nami witać nasza pierwsza grupa z Tradi Winter Camp. To nasi pierwsi wracający goście i to aż znad morza 🙂 . W tym miejscu chciałam podziękować Hani i Grzesiowi za to, że nas ze sobą poznali i odwiedziny Pałoszówki to był ich wspaniały pomysł!

Kochani! Ten Sylwester będzie dla nas niezwykły, bo będzie podsumowaniem pierwszego roku jako posiadaczy domu w górach… Ten czas bardzo nas zaskoczył i myślę, że przede wszystkim pozytywnie, bo na razie te przerastające nas sprawy domu odkładamy na inny czas. Na razie cieszymy się gośćmi, drobnymi pracami, spacerami i świeżym powietrzem.

Zapraszamy do wspólnego świętowania

Mamy jeszcze kilka miejsc w chacie, więc kto pierwszy ten lepszy! Szczegóły u mnie (najlepiej telefonicznie: Justyna 693 623 036).

Imprezę zaczynamy w piątek 30 grudnia, a kończymy 1 stycznia 2017. Całość ma charakter przyjacielski, więc wspólnie się bawimy, odpoczywamy i również razem gotujemy, sprzątamy i dbamy o to, żeby było miło! 🙂

W planach: gra terenowa (będzie trochę niespodzianek, dziwnych zadań i survivalowych wyzwań), chatowa loteria sylwestrowa, ognisko z kiełbaskami, impreza sylwestrowa z muzyką i tańcami, powitanie 2017 na przełęczy z szampanem i fajerwerkami!

To będzie niezapomniany sylwester w chacie!

Zapraszamy!

Moje ulubione zdjęcie, czyli my prawie rok temu – 19 grudnia 2015 i już decyzję mieliśmy podjętą:

DSC00809.JPG

miszmasz

Kiedyś spacerując z Anetą zaszłyśmy pod siedziby krakowskich korporacji i Aneta śmiała się z korpoludków wychodzących z pracy i zapominających (zapewne celowo) zdjąć identyfikator. Jakoś wtedy wydawało nam się, że praca w korpo to najgorsza rzecz na świecie, teraz mój mąż tam pracuje (już tam pracował jak go poznałam). Aneta jest zaangażowana w pracę na uczelni, więc na razie do korpo jej daleko, chociaż pewne doświadczenie z tego typu pracodawcą ma.  Moja jedyna styczność z korpo to korzystanie z jej dobrodziejstw – prywatna służba zdrowia, basen i opowieści Tomka. Myślę, że raczej tam nigdy nie trafię, bo mam inny plan, jednak życie czasem weryfikuje nasz światopogląd i nasze „nigdy”.

Dla jednych praca w korporacji to spełnienie marzeń, to awans społeczny. Moja mama uważa, że stabilna praca w międzynarodowej firmie to już wyższa klasa. Nie ważne czy jesteś programistą, który robi wielkie rzeczy, pod którymi podpisuje się Filipiak, czy panią od wklepywania faktur do programu – pracujesz w firmie, którą każdy zna i jesteś „wielki”, masz komfort, poczucie bezpieczeństwa, umowę o pracę i stałą wypłatę.

Zastanawiam się, skoro praca w korporacji jest taka fajna, to dlaczego mamy tylu ludzi, który promują i żyją w alternatywny sposób. Dlaczego powstają całe reportaże, książki, programy telewizyjne, filmy, o ludziach, którzy porzucili strefę komfortu i żyją w lesie? A może mi się wydaje i jestem w błędzie i ja sama wyszukuję takie rarytasy… a tak naprawdę każdy chce mieć wielką plazmę na ścianie, nowy samochód i mieszkanie co najmniej 60 m2, maks 2 dzieci, psa i weekendy w hotelach *****. Każdy, tylko nie ja…

Są też ludzie po środku, którzy mają możliwość podpisywania się swoim nazwiskiem pod swoimi dziełami, sami kreują siebie, swoją markę i chociaż czasem nie śpią, nie dostają wypłaty (wciąż ładują w firmę) są szczęśliwi. Przepraszam za błąd pracownicy wielkich międzynarodowych firm też są szczęśliwi i mogą się realizować. Tu chodzi o mnie. Ja bym nie mogła pracować w ABB, Comarchu, Capgemini itd… Wklepywanie faktur nawet w największej i najbardziej znanej firmie na świecie nie dałoby mi satysfakcji. Gdybym była programistą to na pewno inaczej bym na to spojrzała. Chyba mam jakiś korpo kompleks… 😀

Mój wpis miał nie być o korpo, własnej działalności czy bezrobociu, ale o sposobie myślenia, życia. To co robimy w pracy przekłada się na to jak wygląda nasza codzienność.

PRACA

Mam takie poczucie, że dziś mamy coraz mniej ważnej pracy. Zajmujemy się marketingiem, czyli jak sprzedać dziurawą skarpetę, papier toaletowy wyszywany złotą nicią, jednorazową pralkę i przysłowiowe gówno w papierku. Pracujemy jako szkoleniowcy, którzy zastanawiają się nad korzyściami płynącymi z wylanego szamba (autentyczna historia, a może ja jestem za mało kreatywna). Przeraża mnie to, że płacą ludziom za oglądanie reklam w Internecie, że ludzie stają się sponsorami i dają zarabiać youtuberom, blogerom, którzy ogłupiają, obrażają…

Moja wymarzona praca to sprzątanie, pranie i gotowanie w drewnianej chacie… czyli pewnie 90% społeczeństwa uzna, że jestem niżej w hierarchii, że jestem tylko sprzątaczką i kucharką. Przecież jestem po studiach, z doświadczeniem i pomysłami. Mogę zostać trenerem personalnym i motywować ludzi za kilka tysięcy złotych. Właśnie na tym będzie polegać moja praca – ludzie będą mi płacić za wysprzątany pokój, ciepłe jedzenie, kawę, a dostaną w gratisie: mały trening motywacyjny, możliwość odpoczynku, sprawdzenia swoich sił na szlaku… Dla mnie wyjście w góry i pobyt w Jolinkowie, na Bucniku, czy w Chacie nad Wisłokiem to najlepszy sposób ładowania baterii, motywowania siebie, porządkowania życia i odpoczynku. Chciałabym takie miejsce kiedyś sama stworzyć, abyś przyjeżdżał do mnie, do lasu, do gór i czerpał z tego siłę i energię do spełniania marzeń.

A wydawałoby się, że wybieram miotłę… i będę w chacie sprzątać. A w wolnej chwili będę spacerować i po prostu ŻYĆ.

ja-i-tomek
Ja i mój korpo mąż na spacerze 🙂